Με γέλασαν και μου 'πανε ποτέ δεν θα πεθάνω



Μια ακόμα γενιά που τη γέλασαν και την τραυμάτισαν...

Που όμως, μέσα από τα τσιρότα και τα μπαλωμένα της όνειρα, συνεχίζει και συγκρατεί αυτό που της παραδόθηκε... Το γνήσιο και αυθεντικό, το καθαρό και αμόλυντο. Το βιωματικό, το κριτικό, το αναζητητικό. Το ζητούμενο τελικά...

Μπράβο στα συγκεκριμένα παιδιά. Μπράβο και σε όλα εκείνα τα παιδιά που ακόμα ψάχνουν και ψάχνονται.


"Με γελάσαν τα πουλιά"
Παραδοσιακό
Ενορχήστρωση: kadinelia




Το τελευταίο της ζωής του ταξίδειον...



Πονά ο κεραυνός;
Κρυώνει;
Διψά;
Μένει μόνος άραγε;
Με τι παλεύει;
Σε ποιους μιλά;
Και ποιους αιθέρες σκίζει;
Κουρνιάζει κάποτε λοιπόν;



(απόσπασμα από το ποίημα "Έρημη Χώρα", του Τόμας Έλιοτ, γραμμένο το 1922, που του χάρισε εν πολλοίς τη φήμη του και το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1948 - μετάφραση Γιώργου Σεφέρη)



"Άλμπατρος"
Μουσική: Νίκος Ξυδάκης
Στίχοι: Σαρλ Μπωντλαίρ
(Μετάφραση: Αλ. Μπάρας)
Ερμηνεία: Σωκράτης Μάλαμας




Αφιερωμένα τα παραπάνω ποίηματα 
σε έναν άνθρωπο 
με το ίδιο όνομά και επίθετο με το δικό μου, 
το ίδιο ανάστημα και σωματότυπο με το δικό μου, 
την ίδια μεγάλη μύτη με τη δική μου,
πιθανόν τις ίδιες αναζητήσεις και μοναχικότητα με τη δική μου,
αλλά σίγουρα,
με καλύτερη ψυχή από τη δική μου,
πιο καθάρεια παρά το σκονισμένο του κορμί,
περισσότερη σοφία από τη δική μου,
και ας μην πήγε σχολείο,
ηρεμία στο λόγο και τις κινήσεις,
παρότι δεν γνώρισε γονείς,
και ακόμα περισσότερη υπομονή από τη δική μου,
παρότι δεν περίμενε τίποτε άλλο παρά το θάνατο...

Δίπλα του πρωτοσυνάντησα τις έννοιες
καρτερικότητα και αγιοσύνη
σμιλευμένες στον ανάλαφρο ίσκιο του
που κουβάλαγε παντού και πάντα.

Είναι ο άνθρωπος που η στάση ζωής του,
με έχει καθορίσει:

ο παππούς μου
που ήδη ταξιδεύει δια παντός
και προ παντός...
για το ποιητικό άπειρο.

Καλή αντάμωση παππού.


Μεταιχμιακό Σύστημα



Υπάρχει ένα σύστημα που μας πλασιώνει καθημερινά: είναι το σύστημα που μας κάνει να ζούμε στο μεταίχμιο.

Καθαρά ελληνικό σύστημα, καθώς ζούμε οριακές καταστάσεις. Μπορεί ένας δίπλα μας να πεθαίνει από ανέχεια και ταυτόχρονα, άλλος δίπλα του να πεθαίνει από υπερβολική ταχύτητα με την καινούργια κούρσα που του αγόρασε ο μπαμπάς, ενώ ένας τρίτος δίπλα στους δυο προηγούμενους, να πεθαίνει από πλήξη και ανία... Για να μην πω, για τον τέταρτο της παρέας, ο οποίος βλέποντας αυτά που συμβαίνουν στους προηγούμενους, μπορεί απλά... να πεθαίνει στα γέλια!

Και αν νομίζετε ότι η κατάσταση δεν είναι για γέλια, αλλά για κλάματα, θα έχετε πέσει λίγο-πολύ μέσα στην ουσία του προβληματισμού μου, ο οποίος αφορά ένα άλλο, ακόμα πιο σπουδαίο και πρωτόγονο σύστημα, το λεγόμενο μεταιχμιακό σύστημα, το οποίο εδράζεται στον εγκέφαλό μας. Οι τέσσερις προηγούμενοι συνάνθρωποί μας έχουν ένα κοινό στοιχείο: διαταραγμένο συναίσθημα, κοινώς, διαταραγμένο μεταιχμιακό σύστημα, ειδικά σε ό,τι αφορά στο θέμα της ανταμοιβής, που εδράζεται στο μεταιχμιακό σύστημα. Για αυτό είτε αντιμετωπίζετε το θέμα με γέλια, είτε με κλάματα, θα έχετε πέσει μέσα! Και οι τέσσερις συμπολίτες μας, αναζητούν με κάποιον τρόπο -χωρίς να τα καταφέρνουν ποτέ, για διαφορετικό φαινομενικά λόγο έκαστος- να ικανοποιήσουν το αίσθημα της ανταμοιβής που η ζωή τους επιτάσσει. Στο τέλος, όμως, όλοι με κάποιον τρόπο πεθαίνουν. Λέω "φαινομενικά", διότι ουσιαστικά έχει προηγηθεί ο θάνατος του συναισθήματός τους πολύ πριν αυτό αποδειχτεί ως (επι)φαινόμενο με τις ποικίλλες απείρου κάλλους σκηνές τρέλας που ζούμε καθημερινά γύρω μας. Και σε αυτό το σημείο είναι που γίνεται η σύνδεση (αιτιολογική, για την ακρίβεια σύνδεση) με το πρώτο σύστημα που σας περιέγραψα, το οποίο μας κάνει να ζούμε σε οριακές-μεταιχμιακές καταστάσεις. Άρα, αν δεχτούμε ότι κάθε μας πράξη και απραξία (η απραξία εξάλλου, είναι μια μορφή πράξης...) είναι το άθροισμα της επίδρασης του περιβάλλοντος με την αντιληπτική ικανότητα και επεξεργασία του εγκεφάλου μας, αναλογιστείτε τί συμβαίνει τελικά όταν έχουμε μέσα στο κεφάλι μας ένα μεταιχμιακό σύστημα και έξω από το κεφάλι μας, στο περιβάλλον μας, ένα ακόμα πιο μεταιχμιακό σύστημα και καλείται το αθώο πρώτο (σύστημα) να αντιληφθεί και να επεξεργαστεί το στημένο δεύτερο (σύστημα)! Το αποτέλεσμα είναι ότι γίνεται... του συστήματος το μεταίχμιο!

Πιστεύω ακράδαντα, λοιπόν, ότι κάποιο ειδικοί επί του θέματος, έχουν βάλει το (επιστημονικό) χεράκι τους και έχουν ενημερώσει τους κρατούντες για τον τρόπο που το ανθρώπινο μυαλουδάκι λειτουργεί. Σοφός ο κύριος Τζωρτζ Όργουελ με το "1984" του, όταν περιέγραφε μια πλήρως καθοδηγούμενη και αποχαυνωμένη κοινωνία, που δεν είχε καθόλου συναίσθημα και περιγραφόταν ως "παγωμένη" στις σελίδες του ανεπανάληπτου και προφητικού αυτού βιβλίου. Το πραγματικό μεταιχμιακό σύστημα του εγκεφάλου έχει κατασταλεί με τη συνεχή παράνοια που βιώνουμε εντασσόμενοι συνολικά σε ένα κοινωνικά μεταιχμιακό σύστημα. Δεν ξέρεις ποιο είναι το σωστό, ποιο το λάθος, ποιος θέλει το καλό σου και ποιος όχι, τί θέλεις εσύ ο ίδιος πραγματικά και τί σε αναγκάζουν να νομίζεις ότι θέλεις...

Πολλά τα ερωτήματα και πολλά αυτά που θα μπορούσαμε να πούμε. Νομίζω όμως, ότι τα περισσότερα τα έχει πει ο κύριος Φουκώ με τη σύλληψη της έννοιας "βιοεξουσία", ενώ τα υπόλοιπα που μένουν (και μαζί και το τραύμα από τη συνειδητοποίηση του όρου "βιοεξουσία"), τα συμπληρώνει και τα απαλύνει κάπως, το επόμενο αγαπημένο τραγούδι:



"Ό,τι αλλάζει να τ' αντέξεις"
Στίχοι, Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας




Αιώνιο Πέλαγος


Δεν μπορώ με αυτά που διαβάζω και με τη βλακεία του κόσμου και με τα δυο μέτρα και δυο σταθμά που κρατά κανείς για να κρίνει κάθε είδηση...

Διαβάζω αυτήν εδώ την είδηση για τον Λιονέλ Μέσι και μας φαίνεται κάτι φυσιολογικό.

Αμέσως ψάχνω στο διαδίκτυο -και ήμουν σίγουρος ότι θα βρω κάτι τέτοιο- για τον χαρακτηρισμό της χειρουργικής ακρίβειας του κυρίου Μέσι (άσχετα αν δεν παίζει το βίντεο για να δούμε πραγματικά για τι ακρίβεια μιλάμε).

Και αναπόφευκτα αντιπαραβάλω, το χρήμα που παίρνει ένας χειρουργός για να έχει και αυτός χειρουργική ακρίβεια...

Σήμερα, άκουσα τους συγγενείς ασθενούς που ήταν στο χειρουργείο να αναφωνούν στον θεράποντα Δ/ντή Χειρουργό: "γεια στα χέρια σου γιατρέ μου"!

Ξέρετε, αν αφενός λέμε στον Μέσι λέμε "γεια στα πόδια σου" και δεν μας πολυπειράζει που παίρνει εκατομμύρια και αφετέρου στον Δ/ντή Χειρουργικής λέμε "γεια στα χέρια σου" αλλά μας τρελένει στο άκουσμα ότι τα παίρνει για να χειρουργήσει, πρέπει να μην μας ξεφεύγει το κοινό τους στοιχείο: "η χειρουργική ακρίβεια" αυτών των αθλημάτων, και δεν εννοώ την "ακρίβεια" εδώ ως αποφυγή του λάθους, αλλά "ακρίβεια" ως επιβολή του κόστους...

Α! και μια ακόμα βασική διαφορά: ο κύριος Μέσι είναι μόλις 30 ετών σήμερα, ενώ ο Δ/ντής Χειρουργικής κοντεύει τα 60... και όταν και εκείνος ήταν κάποτε 30 ετών, τον γαμοσταυρίζανε από το πρωί ως το βράδυ οι τότε διευθυντάδες του χειρουργοί για να του μάθουν τη δουλειά και εκείνος ο κακομοίρης το βούλωνε, και έκανε υπομονή μέχρι να γίνει κάποτε και εκείνος διευθυντής στη θέση του διευθυντή του...

Εξάλλου, ο σοφός λαός μας, ξέρετε τι λέει: όποιος δεν έχει μυαλό, έχει πόδια...

Θα μου πείτε τώρα, ότι αυτά που γράφω ακούγοναι σαν να θέλω να δικαιολογήσω ότι οι ιατροί και δη οι χειρουργοί καλώς τα παίρνουν... 

Όχι, βέβαια. Θέλω να πω, ότι ο κόσμος ήταν, είναι και θα παραμένει μια ζωή αποχαυνωμένος, χωρίς κρίση... και πνιγμένος σε Αιώνιο (και όχι μόνο Ιόνιο...) Πέλαγος!



Επιστροφή


Πρώτη εικόνα του νέου έτους, έξω από το σπίτι μου...




Πώς γίνεται να ποδοπατούν τα παιδικά σου όνειρα;
Πώς γίνεται να παίζουν με τις ανθρώπινες ψυχές;
Πώς γίνεται να σε αφήνουν να κρυώνεις;

Όταν, μια ώριμη πια, ανθρωπότητα, επιστρέψει
στα χρόνια της παιδικής αθωότητας...

Θα είναι πλέον αργά.


"Επιστροφή"
Σταύρος Λάντσιας






Απαγωγές ψυχών


Το Ηλεκτροκαρδιογράφημα εμφανίστηκε στη ζωή της ιατρικής κοινότητας κάπου στα 1893. Θεωρείται μια από τις μεγαλύτερες εφευρέσεις όλων των εποχών. Θα συμφωνήσω ως καρδιολόγος. Μόνο, που δεν νομίζω ότι είναι εφεύρεση, αλλά μια από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις... Και ο λόγος είναι ότι μας υπενθυμίζει (εξ'ου και ανακάλυψη και όχι εφεύρεση) τη σπουδαιότητα των πολλαπλών οπτικών γωνιών και προσεγγίσεων απέναντι στη μια και μοναδική αλήθεια.

Το Ηλεκτροκαρδιογράφημα 12 απαγωγών, όπως πλέον λέγεται και χρησιμοποιείται σήμερα, είναι μια προσπάθεια να αντιληφθούμε τα σκιρτήματα της καρδιάς από 12 διαφορετικές απόψεις της (για αυτό και τόσα καλώδια, για όποιον έχει υποβληθεί σε ηλεκτροκαρδιογράφημα). Και η σύνθεση των πληροφοριών από κάθε οπτική γωνία, είναι που μας οδηγεί στην ορθή διάγνωση.

Ανακάλυψη λοιπόν, διότι η σπουδαιότητα κρύβεται στην ποικίλλη θέαση, του ίδιου όμως φαινομένου. Και αν η θέαση πάντα θα είναι "μερική" ως προς την προσέγγισή της και ποτέ "ολική", η καταρτισμένη νοηματοδότηση της θα αρκεί για να της προσδώσει ερμηνεία "ολοκληρωμένη".

Αυτά, ήταν εισαγωγικά, για να σας μιλήσω σήμερα για ένα φαινόμενο μέσα από 12 απαγωγές:


1. Απαγωγές = το να κλέβουν κάποιοι τις ζωές μας


2. Το χρήμα είναι το μέσον που χρησιμοποιεί η εξουσία για να καθορίζει τις ζωές μας. Άλλοτε ήταν ράβδοι χρυσού ή διαμάντια, μετά ήρθε το χάρτινο χρήμα, σήμερα κυριαρχεί το πλαστικό και πλέον περνάμε στα "yellows", στα "bitcoins " και εν γένει στο ηλεκτρονικό χρήμα...



3. Κάποιοι αντιλαμβάνονται τι τους συμβαίνει και απλά ακολουθούν τη μάζα σαν πρόβατα στη σφαγή.



4. Κάποιοι αντιλαμβάνονται τι τους συμβαίνει και εις γνώση τους αφήνουν τη ζωή τους να καεί και να σαρωθεί από όλα εκείνα τα πολυμηχανήματα - printers - σαρωτές, ως ένδειξη σταθερότητας των επιλογών τους.



5. Κάποιοι που γίνονται μπροστάρηδες και ινδάλματα, με διαχυτικό ενθουσιασμό και περισσή βαθυστόχαστη ερμηνεία των φαινομένων, στην πράξη, όταν παίρνουν την εξουσία στα χέρια τους, κρίνονται για το αν εφάρμοσαν τα λεγόμενα και γραφόμενά τους.



6. Μου λέει μια χτες στη δουλειά:
     - Εσύ είσαι ευρωπαίος πολίτης, τι κάθεσαι και δεν φεύγεις έξω;
    Και της απαντώ:
     - Ευρωπαίος πολίτης ναι, μόνο που μας πήραν τα "ευρώ-" και μας άφησαν το "-πέος"...


7. "Όταν άρχισε να διεγείρεται η επιστημονική περιέργεια στην Αρχαία Ελλάδα, δεν συνδέθηκε με κανενός είδους θρησκεία. Δεν ήταν υποχρεωμένη να συμμορφωθεί με τις επιταγές κάποιας εδραιωμένης και περιχαρακωμένης θεολογίας, ούτε και είχε κανένα κίνητρο για υψιπετείς περιπλανήσεις σε κάποιες μεταφυσικές νεφελοκοκκυγίες. Ήταν εντελώς ελεύθερυ, περιοριζόμενη μόνον από τη λογική και από τη ρεαλιστική πραγματικότητα του κόσμου, με τον οποίο όφειλε να αναμετρηθεί" (απόσπασμα από το βιβλίο "Το όνειρο του Μεντελέγιεφ", εκδ. ΤΡΑΥΛΟΣ, σελ. 21, χωρίς άδεια αναδημοσίευσης)


8. Πλέον τα πάντα εκτυπώνονται τρισδιάστατα. Σε λίγο, σίγουρα και οι άνθρωποι. Δεν ξέρω αν καταφέρουν τελικά, να εκτυπώσουν και τις ψυχές μας σε πολλά αντίτυπα. Κοινώς, η ζωή μας σε αναρίθμητες κόπιες, οπότε πάει περίπατο η ποικιλότητα που ανάδειξε η φύση επί δισεκατομύρια έτη...




9. "Η έννοια του πολλαπλού, απελευθέρωσε μονομιάς την επιστημονική σκέψη από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό του ενιαίου" (απόσπασμα χωρίς άδεια αναδημοσίευσης από το υπέροχο βιβλίο "Το όνειρο του Μεντελέγιεφ", εκδ. ΤΡΑΥΛΟΣ, σελ. 29)


10. Τα ακριβώς προηγούμενα, κάποιοι που μπορούσαν να προβλέψουν τα επόμενα, τα έχουν περιγράψει με νομοθετική ακρίβεια, συνταγματική βεβαιότητα και καλλιτεχνική ευφυία, εδώ και αρκετά χρόνια, αφήνοντας τους υπόλοιπους να κοιμούνται τον άδικο ύπνο του δικαίου...




11. "Για το Δυτικό κόσμο, το πιο σημαντικό ήταν, αναμφισβήτητα, η εξέλιξη που αποδίδεται στον Θαλή τον Μιλήσιο, τον πρώτο φιλόσοφο-επιστήμονα. Η θεωρία του ότι ο κόσμος εξελίχθηκε από ένα στοιχείο (το νερό) ήταν μόνο η αρχή. Αυτή η ιδέα, αμέσως μόλις τη συνέλαβε, άρχισε να αναπτύσσεται γοργά από τους μαθητές του Θαλή στη Μίλητο, τους φιλοσόφους που έγιναν γνωστοί ως οι Ίωνες Φιλόσοφοι και θέσπισαν ολόκληρη φιλοσοφική σχολή. Έας από αυτούς, ο Αναξιμένης, παρατήρηση ένα ασθενές σημείο στα επιχειρήματα του Θαλή. Αν όλα ήταν αρχικά νερό, πώς εξηγείται η ποικιλομορφία του σύγχρονου κόσμου; Πώς από το νερό προέκυψαν όλα; Ο Αναξιμένης προέβαλε το επιχείρημα πως το θεμελιώδες στοιχείο δεν ήταν το νερό αλλά ο αέρας. Ο κόσμος περιβαλλόταν από αέρα, ο οποίος συμπιέσθηκε προς το κέντρο του. Με τη συμπίεση, μετατράπηκε σε νερό, και όταν το νερό συμπιέσθηκε, έγινε χώμα. Ακόμη περισσότερη συμπίεση δημιούργησε την πέτρα. Όλα ήταν αέρας, σε μεγαλύτερη ή μικρότερη συμπύκνωση. Επρόκειτο για μια ουσιαστική ανάπτυξη της ιδέας του Θαλή. Ήταν η πρώτη προσπάθεια να δοθεί εξήγηση στην ποικιλομορφία του κόσμου, η πρώτη απόπειρα να εξηγηθεί μια ποιοτική διαφορά βάσει μιας ποσοτικής." (απόσπασμα χωρίς άδεια αναδημοσίευσης από το υπέροχο βιβλίο "Το όνειρο του Μεντελέγιεφ", εκδ. ΤΡΑΥΛΟΣ, σελ. 25)


12. Προς τους αυστηρά χορτοφάγους: πόσο εύκολα παγιδεύονται στη βλακεία του μυαλού τους, όταν διαχωρίζουν τις ζωικές από τις φυσικές τροφές: τα ζώα σαν να μας λένε δηλαδή είναι "ζωή", ενώ τα φυτά όχι... πόσο άσχετοι με την βιολογική πραγματικότητα είναι... 



Μετά από αυτήν την 12-κάναλη καταγραφή όλων εκείνων που απαγάγουν τις ζωές μας, θέτω λοιπόν, την εξής διάγνωση σχετικά με τη νοσηρή καθημερινότητά μας: επειδή ακριβώς όλα γύρω μας είναι "αέρας" που μας πουλάνε καθημερινά, με αντίκρυσμα τον δικό μας ζωτικό αέρα ο οποίος συμπυκνώνεται και συμπιέζεται όλο και περισσότερο, χρειαζόμαστε έναν άλλον "αέρα" ύπαρξης, μια άλλη "πνοή" λειτουργίας. 

Χρειαζόμαστε εκείνη ητ βασική παγκόσμια ουσία, που υπάρχει σε όλα τα όντα γύρω μας, (από ένα μυρμύγκι του δάσους ως την μεγαλύτερη φάλαινα που κουτσομπολεύει στη γειτονιά μας) και τα βοηθά να ανασαίνουν τον αέρα της ζωής. Είναι εκείνη η ουσία που όσο και συμπυκνώνεται από τους κρατούντες και συμπιέζεται με σκοπό να σκληρύνει και να πετρώσει αποφλοιώνοντας από πάνω της κάθε μορφή ζώσας αίσθησης, που όσο και αν πλέει σε πελάγη ψεύτικης ευτυχίας και νοσηρής εξουσιαστικής αυτοπραγμάτωσης της κορυφής, που όσο και αν αντιγράφεται σε αναρίθμητες πανομοιότυπες κόπιες ή όσο και αν εκτυπώνεται σε δυο, τρεις ή περισσότερες διαστάσεις, δεν παύει τελικά να θυμίζει τη μοναδική διάσταση της μοναδικότητας της ζωής η οποία εγκιβωτίζεται στην ποικιλότροπη έκφρασή της ανά την πλάση: 


καλύτερα λίγος αέρας καθαρός και λεύτερος, 
παρά απαγωγές ψυχών και σκοτωμός 
για το ποιος θα εκτυπωθεί δεύτερος...


Υ.Γ.1: Με το καλό να σας μπει η νέα χρονιά!
Υ.Γ.2: Πριν βγάλετε διάγνωση για τον πλησίον σας από αύριο, προσπαθήστε σαν να είχατε μπροστά σας ένα ΗΚΓ 12 απαγωγών, να προσεγγίσετε την αλήθειά του από πολλές οπτικές... ίσως το συμπέρασμα σας βοηθήσει να επικοινωνήσετε καλύτερα μαζί του.


Possibility and probability


Και μια όμορφη ευχή, ακόμα...



"Possibility is not the same as probability, 
but when you’re bearing the weight of another person’s life, 
the distinction often feels meaningless."

(πηγή εδώ)